همه چیز قاطی شده

وضعیت کنونی کشور، طوری هست که از مجاهدین خلق گرفته تا براندازان و اصلاح طلبان، و از احمدی نژادی ها تا اطلاعاتی ها، همه مخالف و اپوزیسیون هستند و دقیقا نمیشه جهت گیری سیاسی آدما رو تشخیص داد! در حال حاضر هم طرفداران رهبری به شدت اعتراض می کنند و هم مخالفین حکومت!

یعنی اینایی که مثلا توی اهواز دارند اعتراض میکنند و به روحانی فحش میدن، معلوم نیست اطلاعاتی ها هستند یا مردم عادی؟ اینایی که به خاندان خمینی ها فحش میدن، دقیقا سطلنت طلب ها هستند یا مردم عادی یا اطلاعاتی ها؟

خیلی عجیب غریبه. طوری شده که الان اگه از میرحسین موسوی طرفداری کنی، بهت برچسب حکومتی بودن میزنن! و باز نمی فهمی که این آدمایی که مثلا به خاتمی و تاجزاده و علی مطهری و محمود صادقی حمله میکنند، مردم به جوش اومده از وضعیت کشور هستند یا ماموران لباس شخصی؟ چون برای اطلاعاتی ها، خیلی عالیه اگر همین آدم های منتقدِ درون حکومت هم حذف بشن و سیستم یکپارچه در اختیار نیروهای خودی قرار بگیره. مردم عادی هم طوری از حکومت ناراضی ان که اعتراضات سال 88، جلوی اعتراضات حالا، یک جور راهپیمایی 22 بهمن حساب میشه!

شاید اون روزهای خفقان سالهای 90 و 91 که من پیش بینی میکردم به زودی مردم جنوب شهر و فقیر هم به جمع طبقه ی متوسط و روشنفکر و تحصیلکردگان می پیوندند و اعتراضاتی به مراتب سنگین تر از 88 به وقوع می پیونده، بیشتر در حد آرزو و تخیل بود و با عدمِ پیوستنِ شهرستانی ها به اعتراضات 88، فکر میکردم که کسی دیگه جرات اعتراض نداره. ولی الان دارم همه رو با چشم می بینم و البته به نظر میرسه که لحظه ی پریدن فنر، هنوز فرا نرسیده.

.........

پ.ن: این چند روز که همش با اسنپ بیرون میرم، راننده هاش از وضعیت اقتصادی گلایه میکنن و به حسن روحانی فحش میدن و از احمدی نژاد تعریف میکنن. حس میکنم اگر در سال 1400 احمدی نژاد بیاد، دوباره یک عده ای بهش رای بدن. خیلی عجیبه که هنوز یک عده نمی دونن احمدی نژاد با اون پولایی که توزیع میکرد، چه بلایی سر این مملکت آورد و فکر میکنن همین که یارانه میداد، کافیه!