انگار فیلم سینماییه

نمیدونم شماهم مثل من ، سرعت تحولات طی این ۵-۶ سال کذشته و بالاخص یک سال گذشته، انقدر براتون زیاد و شتابان بوده که احساس میکنید وسط فیلم‌ سینمایی نشستید و دارید به انواع حادثه های عجیب غریب نگاه میکنید؟

من اصلا باورم نمیشه الان در دوران پسا آقای خامنه ای هستیم! رهبری که از بدو تولد من رهبر بوده، الان دوران بعدش هستیم! زمان آیندهی روزی که خبر اومد، داشتم توی کوچه قدم میزدم و به ساختمونا و آسمون نگاه میکردم و توی دلم‌ میگفتم: یعنی وارد مرحله ی دیگه ای از زندگی شدیم؟ چون من همیشه طی این سالهای اخیر تخیل و‌تفکر میکردم که اگر روزی رهبر فوت کنه، چه اتفاقی می‌افته.

بعد هی مرور‌ میکنم، دو تا جنگ وحشتناک و بمبارون رو پشت سر گذاشتم و زنده ام . در این میون کسانی شهید شدند که بارها از نزدیک دیده بودمشون. حتی همونا هم که از تلوزیون دیدن بودمشون، اینکه بگن دیگه نیستند، برام خیلی عجیبه. مثل بازی‌ کامپیوتری و زدن دکمه ی شیفت دیلیت می مونه.

حالا تازه به نظرم وسطاشم نیستیم و اولاشیم، اتفاقات عجیب تر در راهه. احتمالا میگن ترامپ کشته شد، نتانیاهو تیکه پاره شد، سرنوشت رضا پهلوی هم چندان جالب نیست. داخل خود ایران حدس‌ میزنم رهبری سوم دوران کوتاهی باید باشه، یا شاید یکدفعه بگن شهید بوده از اولش. حالا اینا به کنار، از پاییز ما بارندگی‌های فوق‌ ال نینو داریم که یکدفعه کشور بعد از سالها خشکسالی،‌وارد سیل و ترسالی شدید میشه.

از موقعی که ترامپ اومد، کرونا شد، ایکس و ایگرگ ترور شد، ایران جنگ شد، یک‌سری وقایع دومینو وار داره رخ میده. من همیشه از نوجوونی خیلی درگیر وقایع ظهور یا آخرالزمان بودم و میگفتم لابد در زمان حیات من چیزهایی رو خواهم دید. خود داعش ، پدیده ای بود که زمان بچگیم‌ توی کتابهای آخرالزمان درباره ظهور سفیانی در شام با پرچم سیاه میخوندم. حالا خیلی چیزای دیگه رو هی داریم می بینیم.

این فیلم سینمایی تازه ابتدا شده، به نظرم سال دیگه این موقع به شرط زنده بودن، داریم از چیزای خیلی عجیب غریب تر حرف میزنیم.