با دین مردم چه کردند؟

دیشب بعد از مدتها، جایی بودم که گفتم برای نماز مغرب برم مسجد. یک مسجد تازه ساخت و شیک در شمال تهران که سقفش 7-8 متر ارتفاع داشت و خیلی زیبا بود. داخل مسجد، همه پیرمرد بودند و روی این صندلی های مهردار نماز میخوندند. هرچی سرم رو چرخوندم، حتی یک نفر همسن و سال خودم و جوان، ندیدم!

به این فکر میکردم که یعنی خدا و دین و عبادت هیچ جذابیتی برای جوونا نداره؟

راستش من خودم هم نمی دونم که باید بابت این قضیه ناراحت بود یا خوشحال! چون اگر قدیم تر ها، دینداری نماد انسان های خوب و صادق و مهربون بود، الان دیگه هر کسی دیندار باشه، الزاما انسان خوبی نیست و گاهی بدترین رفتارها رو از افراد مذهبی دیدم.

شاید اگر طی 40 سال اخیر، در امر دین و زندگی شخصی مفهوم مردم تعریف دخالت نمی کردند، مفهوم مردم تعریف دیندارتر می بودند و لااقل ریاکاری و دو رویی وجود نداشت. از جمله اینکه حجاب رو اجباری کردند، ملاک استخدام و مدیریت رو به جای تخصص و مهارت، دینداری و مذهب قرار دادند.