اینترنت هم به درد نخورد

برای ما درونگراها و خجالتی ها که بلد نیستیم به صورت واقعی و حضوری با دخترها ارتباط برقرار کنیم، اینترنت و فضای مجازی یک راه خوبی میتونست باشه که به دختر مورد علاقمون برسیم. اما تجربه ی حضور ۱۵ ساله ی من در اینترنت بهِم ثابت کرد:

۱- دختر خوشگلا هرگز از طریق اینترنت با یک پسر غریبه ، آشنا و در ارتباط نمیشن، مگر اینکه قبلا اونها رو در دنیای واقعی دیده باشی و بشناسنت که بهت اعتماد کنن.

۲- نوشتن صادقانه و گفتن از زندگی و تنهایی، هیچ جذابیتی برای دخترها نداره که بخوان از این طریق متوجه حسن نیت نویسنده و عدم آزارش بشن و باهاش دوست بشن.

۳- گذاشتن عکس در اینستاگرام، بدون داشتن رزومه ی دهن پرکن در پروفایل ، و بدون ساختن یک هویت واقعی، برای دخترها هیچ جذابیتی نداره که بخوان از این طریق دوست بشن.

۴- حضور در گروه های تلگرامی و ارسال مطالب و بحث های جدی و علمی، مادامی که دختر تو رو در دنیای واقعی ندیده باشه، اصلا باعث ایجاد ارتباط دوستی نمیشه. حتی حضور بی مورد در پی وی دخترهای غریبه در تلگرام یا اینستاگرام، یک نوع مزاحمت تلقی میشه و بلاک میکنن.

۵- داشتن وبلاگ سیاسی - اجتماعی قوی و نوشتن هایی کاملا مستند و دقیق هم باعث جذب دخترهای جوان و زیبا نمیشه و هرگز نویسنده رو بالا و خاص درنظر نمیگیرند.

۶- داشتن وبلاگ اروتیک و جنسی ، و گفتن صریح در مورد رابطه ی زناشویی، هرگز به جذب دختران گرم مزاج یا اوپن مایند، یا حتی برای چت کردن جنسی هم منجر نمیشه، بلکه افراد مشکل دار و پولی و مریض جنسی میان ، و واکنش تند مذهبیون رو به همراه داره.

۷- داشتن وبلاگ عاشقانه و گفتن از بغل و بوسه و عشق به همسر آینده و محبت کردن و پرستیدن جنس مخالف، هرگز باعث علاقمندی دخترها نمیشه.

۸- هیچ کسی بیشتر از یکسال، به عنوان دوست مجازی و پیگیر وبلاگ من باقی نمونده و هیچ اثری از هزاران مخاطب سابق وبلاگ هام نیست. اونهایی هم که مدعی بودند که به من اعتماد دارند یا حتی من رو در فضای واقعی دیده بودند، دیگه نیستند، پس سالها نوشتن حتی به اندازه ی پیدا کردن یک دوست در سطح همکلاسی یا همکار هم خلاء تنهایی آدم رو پر نمیکنه.

نتیجه ی کلی: تا وقتی یک دیدار حضوری شکل نگیره، توی اینترنت خودتم بکشی هیچ دختر با شرایط ذهنی آدم، اعتماد نمیکنه و دوست نمیشه. پس وقتی حضورمون در اینترنت هم دردی از دردهامون دوا نمیکنه، بهتر نیست انزوای کامل رو انتخاب کنیم و از اینجا هم بریم؟ (در فضای واقعی هم هیچ وقت امکان نزدیک شدن به جنس مخالف وجود نداشته و با وجود مردان و پسرهای زبون باز و زرنگ و فشن و غربی، مجالی برای ما مثبت ها و معمولی ها و خجالتی ها باقی نمی مونه. پس هیچی به هیچی)
.....

پ.ن: گویا فقط یک جا در اینترنت میشه با جنس مخالف در ارتباط شد و اونم سایت های چت فارسیه. اونجا دخترها شماره تلفن میدن، دوست میشن، چت س ک س ی میکنن، ازدواج هم میکنن و خلاصه همه جوره پایه ان. منتها قبلش نمیتونی عکس دخترها رو ببینی و یکجور ریسکه، ممکنه پشت اون اسم دخترونه، یه پسر همجنسگرا باشه یا یک دزدی که دنبال تیغ زدنه.