خرید بک لینک

من سال قبل یک پست با عنوان «این اراکی های بدجنس» نوشتم که در متنش، با برشمردن بعضی خصلت های بدی که دیدم، انتقادات تندی رو نسبت به مردمان شهر اراک(زادگاه پدرم) بیان کردم. تا همین امروز افراد مختلفی که احتمالا اراکی هستند و از طریق جستجوی گوگل وارد وبلاگم شدند، نسبت به این مطلب واکنش تند داشتند و به من حمله کردند.

من نه به خاطر حملات این همشهری های محترم، که به خاطر قضاوت و تعمیم دادنم، از همه ی اراکی ها عذرخواهی میکنم و این پست رو حذف کردم. راستش من تحت تاثیر رفتارهای بد پدرم و بعضی اقوام پدریم، همه ی مردم یک شهر رو محکوم کردم، در حالیکه وقتی بیشتر تعقل کردم، دیدم که واقعا همه ی اراکی ها انقدر بد و پست و به دردنخور نیستند و چه انسان های شریف و محترم و با احساس و مهربونی در بین خود فامیل های پدریم دیدم و اون نوشته ی من علاوه بر اینکه اجحاف و نامردی در حق همه ی مردم اون شهر هست، یکجور تف سربالا هم هست. حتی خود پدرم هم در مقایسه با افراد همسن و سالش و هم صنفش، انقدر بد نیست.

ما گاهی از روی عصبانیت و به خاطر فشارهای روحی، ناخواسته درگیر یک جور آپارتاید و ضدیت با نژاد و قومیت میشیم، و طوری یک قوم رو می کوبیم که انگار اصلا به دنیا اومدن یک انسان در فلان شهر، فی ذاته جرم نابخشودنی هست و دربرگیرنده ی صفات و رذیله ی اخلاقی!

حتی خیلی هامون، به کشور ایران هم به خاطر شرایط بدی که توش قرار گرفته بد میگیم و برای مثال میگیم: اگر درصد فوت کرونا ۲ درصده، درصد به دنیا اومدن در ایران هم فقط ۱ درصد بوده!! باعث تاسفه که انقدر خودتحقیری و خود پست انگاری داریم و از کشور و شهر و ریشه و اصل و نسبمون ، متنفریم!

برچسب: نویسنده: مینا حیدری تاريخ: پنجشنبه 15 اسفند 1398 ساعت: 17:44

صفحه بندی