ما به خاطر میل جنسی گناهکار نیستیم

ما جنسیت نر داریم و بر طبق خصلت طبیعی مون باید هر دو سه روز یکبار ، آمیزش جنسی داشته باشیم. این از پستی و پلیدی ما نیست، ما مثل پرندگان نر، پستانداران نر، سگ و گربه ی نر، دارای سیستمی در بدنمون هستیم که ناخودآگاه فرمان جفتگیری صادر میکنه وباید کسی روبرای این کار داشته باشیم وگرنه زجر میکشیم.

ما اصلا بدون احساس وعاطفه نیستیم. آفرینش وذات خلقت ما اینطوریه که برای بقا باید جفتگیری کنیم، و باید انسان مونثی رو که از جنس خودمون هست در آغوش بگیریم.

اما چرا در طبیعت، جنس مونثی برای ما نیست؟ از ابتدای بلوغ، هورمونهایی داریم که باعث تحریک و برانگیختگی و حس شهوت و تخیل جنسی میشه. خیلی هم به لحاظ روحی و مغزی ما رو تحت فشار میگذاره و میگه همین الان وقتشه که کار طبیعیت رو برای تولید مثل انجام بدی. اگر این کار رو نکنیم حس بزرگ شدن و مرد شدن نداریم و اعتماد به نفسمون رو از دست میدیم.

ما گناهکار نیستیم. ما فقط انسانیم که نیاز به جفت داریم. ما یک حیوان ناطقیم که مثل سایر حیوانات غذا میخوریم، نفس میکشیم، خون داریم، جون داریم و یکدفعه مملو از اسپرم هایی میشیم که باید در جایی رها بشن. ما نمی تونیم تا ابد مثل مستند راز بقا، فقط به سکس و جفتگیری همنوعانمون نگاه کنیم و با اونها خودمون رو ارضا کنیم. ما باید یک بار واقعا خودمون هم از این میل و خصلت طبیعی استفاده کنیم.